Tags

, , , , , , ,

achtergrond

Eetproblemen, het is een complex gegeven, al vanaf mijn kindheid liep ik de deur plat bij diëtisten. Daarna, bij de aanvraag voor de maagband, weer allerlei mensen gezien , maar niemand stelde mij de vraag “waarom eet je?. Pas toen ik mijn maagband leeg had laten halen vanwege complicaties, ging ik mezelf die vraag stellen.

 

Waarom eet ik?

Was eten mijn emotionele vriend in moeilijke tijden, mijn maagband leerde mij anders! Eten was moeilijk, pijnlijk en had vaak lang nog gevolgen. Ik werd mij daardoor meer en meer bewust van de lichamelijke en geestelijke invloeden op mijn eetpatroon.

Waarom eet ik, is mij nooit gevraagd , geen enkele diëtist of dokter heeft er aan gedacht, dat de waarom vraag zo belangrijk is. Misschien, ben ik juist de verkeerde mensen tegen gekomen? Of is die vraag aan jullie ook niet gesteld?

Inmiddels is de vraag waarom ik eet de leidraad in mijn eet patroon.

Ik heb 2 redenen:

  • Lichamelijke behoefte
  • Psychische behoefte

De Lichamelijke behoefte, is voor mij de belangrijkste! Ik ben er achter gekomen dat mijn lijf niet op elk moment eten verlangt , ik eet ook al lang niet meer 3x per dag maar meer om de 2 uur.

Ik start met een licht ontbijt, iets wat mij niet tegen werkt in hoe ik me voel, of wat ik nog moet gaan doen. Wanneer ik een zwaarder ontbijt neem, geeft mijn lijf eerder aan, dat ik iets nodig heb.

Hoe dat dan voelt?

Bij mij komen letterlijk lichamelijke reacties naar boven, ik ga trillen, voel me zwakker worden, moe/uitgeput. letterlijk gezegt ik ben moe. Zou ik hier geen gehoor aan geven dan komt er een eetbui. dus is het belangrijk optijd te gaan eten.  Niet eten werkt averecht en wekt juist eetbuien op.

De lichamelijke vraag, is volgens mij gewoon een wisselwerking tussen suikers en vetten en de energie die je binnen krijgt en gebruikt , als er iemand is die daar info over heeft dan sta ik daar voor open!

Bij alle diëtistes kreeg ik eerst de vraag wat ik at en werden daarna voor hen wenselijke producten toegevoegd, dan moet je brood eten en dan moet je een tussendoortje en dat is het beste moment voor fruit. Werkt dat voor jullie wel? Voor mij werkte het niet, al die verschillende dingen hadden gekke uitwerkingen op mijn lichaam, waardoor ik mij vaker slechter ging voelen, dan beter en dat maakte dat ik diëten niet vol kon houden.

inmiddels zijn vele producten zoals brood en ander koolhydraatrijk eten op mijn “do not eat list” gekomen, gewoon omdat ik er ziek van wordt.

Psychische behoefte

De andere reden om te gaan eten is de emotionele voldoening, het weg eten van emoties en het troost eten. Grappige is dat het me voornamelijk gebeurd, wanneer ik mezelf die dag heb voorgenomen, bepaalde zaken niet te eten, het nee wekt emoties op, die mij willen laten eten.

Daarnaast heeft voedsel een bepaalde voldoening factor en werkt het voor mij om iets anders/ gezonders te eten met de zelfde voldoeningsfactort.

Zo zijn bij mij smoothies en soep erg geliefd. een smoothy, is een smaak explosie en eet ik vaak ipv snoep chocolade of zo en soep, is een warme knuffel van binnen, bij moeilijke periodes eet ik meer soep.

Kiezen wat je eet is natuurlijk belangrijk, maar er is meer dan dat, je kan voor elk voedsel wel iets vinden wat bij jou een zelfde voldoeningsfactor heeft , nog een voorbeeld is dat ik chips vervang voor een salade van komkommer, tomaat en feta .

Op die manier probeer ik toch gehoor te geven aan mijn emotionele eet behoefte zonder er meteen iets heel ongezonds van te maken.

Wat mijn hoofd echt niet begrijpt is, waarom heeft niemand mij gevraagd waarom ik eet, de connectie met jezelf, de behoeftes die je als individu hebt, zijn toch veel belangrijker dan een voorgeprogrammeerd lijstje van de dietiste?

Waar zijn de eet therapieën en waarom zijn die niet gerelateerd op de waardes in je bloed, op duidelijke signalen, dat bepaalde zaken voor de een wel werken en voor de ander niet?

Hoe is dat voor jou? heb jij al eens stil gestaan bij de vraag:” waarom eet ik eigenlijk?” en ben je dit ook in de hulpverlening tegen gekomen? Misschien heb ik het gewoon niet getroffen, met mijn persoonlijke hulpkanalen

Liefs Louise

 

Advertenties