Tags

, , , ,

Ik zie het om me heen en hoor het overal, moeite met foto’s van jezelf. Op de foto voor facebook, voor een profiel foto of  een outfit of the day  (ootd) of denk eens aan die foto’s die met onverwacht van je neemt… Niet altijd kijk je daar met een fijn gevoel naar.

Ook voor mij is het confronterend. Ik ga graag op de foto, een echte shoot met mooie kleding en make-up is voor iedereen aan te raden… de resultaten krijg je eerst te zien en worden daarna nog verfraaid…. Maar de foto’s die ik bedoel kun je daar niet mee vergelijken. die zijn rauw, onbewerkt en niet altijd even vriendelijk.

We zien graag foto’s van mooie grote vrouwen helemaal op en top! Echt realistisch is het niet. maar dat is wat we mooi vinden. Het is een schril contrast met de foto’s die we van onszelf zien op een feestje, online op facebook of in fotoboeken.

Denk bijvoorbeeld aan die heerlijke vakantie waar je je fijn hebt gevoeld in je badpak. Eindelijk durfde je jezelf te zijn,tot je thuis de foto’s gaat bekijken en alle mindere kanten van je lijf ziet. Ook ik moet dan even slikken, er zijn foto’s waar niemand het ziet maar waar ik zelf denk och wat heb ik toch een dikke buik. Als ik dat dan uit hoor ik meteen dan ga je toch op dieet, val je wat af, weg buik. Zo makkelijk gezegd, maar een dieet is maar een periode daarna komt het toch weer bij. en vaak wordt het dan weer meer….

Daarom is diëten voor mij geen optie, ja ik ben bezig met mijn lijf, wil gezond eten en meer bewegen en ik hoop dat dat nu ik spuiten krijg voor de b12 ook weer gaat lukken. Maar dat is geen dieet, dat is een verandering. Toch blijf ik erbij ik leef in het hier en nu en ik kan mijn hele leven gaan kijken naar wat als er dit of wat als er dat…. Dus moet ik nu accepteren…. nu leren leven met het lijf dat ik nu heb.

24174486_1622099251180450_3454610795574514160_n

De confrontatie met mijn eigen foto’s zijn misschien niet altijd makkelijk, maar ik duik er niet meer voor weg, ik verander mijn foto’s niet meer, ik haal mijn pukkeltjes niet weg en foto’s die ik lastig vind plaats ik gewoon op facebook.  Ook omdat ik weet dat veel anderen niet zien wat ik zie, zoals de foto die ik bijgevoegd heb, ik haat daarbij mijn onderkin en mijn dikke buik, maar uiteindelijk is het een mooie foto van mij en mijn zoon , met zoveel liefde voor elkaar. Mijn zoon ziet mijn probleem zones niet, die ziet zijn grote lieve zachte mama en in zijn ogen zie ik een en al liefde… meer heb ik toch niet nodig om gelukkig te zijn. hoe moeilijk het soms is om mijn lijf te accepteren….

Heb jij ook een haat liefde verhouding met je foto’s?

Liefs louise

 

 

Advertenties