Tags

een GBP. Maagband of andere operatie die gedaan wordt om gewicht te verliezen is helaas lang niet altijd rozegeur en manenschijn.

screwd.jpg

In mijn tijd 10 jaar geleden voelde ik me aan alle kanten onder druk gezet. doktoren orthopeden bijna iedereen vond dat ik moest kiezen voor een maagband want het was niet nodig om met al dat ongezonde overgewicht rond te lopen.

Dik zijn was een keuze want je kon nu kiezen voor een operatie en je zou niet meer dik zijn.

Natuurlijk heb je een heel traject waar je aan mee moest doen en waren er toen hier en daar negatieve verhalen op het internet. maar ik dacht dat overkomt mij niet….

nu 10 jaar later heb ik spijt?

ja ik heb spijt dat ik mezelf niet kon accepteren. ik was lelijk. dik . ongezond en niet instaat een leuke vent te krijgen want niemand wilde mij hebben.

Wanneer je zo in het leven staat ben je niet in staat op een nuchtere manier een beslissing te maken. Ik begrijp nog steeds niet waarom acceptatie. van jezelf leren houden. door andere ogen leren kijken. zelfvertrouwen opbouwende therapieen nog steeds amper gegeven worden.

Ik heb vrienden verloren door mijn maagband. ik hield niks meer binnen schaamde me om tegelijk met mensen te eten. en zocht naar een andere manier om mijn gevoel weg te maken. wijn en blowen . zo makklijk dat kon nl wel. maar uiteindelijk bleek dat ik mijn medicijnen niet binnen hield. was ik voornamelijk ziek had elke 2 weken een buikgriep en kreeg ineens vele kinderziektes. mijn lijf functioneerde niet meer en mijn geest kon het niet bijbenen. van een euforie omdat ikj zo licht was geworden dat ik de hele dag wilde springen sloeg mijn gevoel om in angst ik durfde niet meer naar buiten durfde mensen niet meer te spreken. durfde niet meer te slapen. was mezelf zo ver kwijt dat ik mensen heb weggejaagd die wat van me verwachtte en waneer iemand me aansprak dan ratelde ik maar wat want ik was bang. mensen omwie ik gaf zagen me niet meer. maar ik lag nog steeds om de week met buikpijn in bed.

Toen ik werkelijk het gevoel had dat ik dood ging heb ik hem leeg laten halen mijn maagbandje. toen besefte ik dat ik mijn angst medicatie niet binnen hield. ik hield niks meer binnen zelfs water niet. was uitgedroogd en had vreselijke pijnnen. ik was naar ramedical en had een lijstje gekregen met medicijnen die ik mocht krijgen. vol goede hoop langs de apotheek.

ja mevrouw zonder een recept kunnen we u deze medicijnen niet geven. wat bleek ramedical was niet bevoegd een recept uit te schrijven????

uiteindelijk heeft mijn zus het allemaal geregeld en na 2 weken ziekte bed begon ik me weer beter te voelen.

Het kwaad was al geschied mensen wilde me niet meer kennen want ik vertoonde raar gedrag. ik kan ze vertellen waarom het kwam. maar ik was er moe van. verdrietig en leeg. ik ben door gaan leven en werd weer zwaarder. ben me gaan richten op acceptatie en een onderdeel van mijn acceptatie is het schrijven van blogs.

ik heb nog elke dag maagpijn slik er ook medicijnen voor. wil zodra ik mijn rijbewijs heb naar een kliniek hier in duitsland om er naar te laten kijken.

Wat het me wel heeft opgeleverd is het gevoel dat ik mezelf moet accepteren en daardoor daar veel bewuster mee bezig ben. ook heb ik geen eetprobleem meer. ik eet volkomen normaal. ja ik snoep af en toe maar ik heb geen eetbuien meer.

ik bedn voldaan met mijn leven. heb een man gevonden die alles aan me leuk vind en met hem een zoon gekregen. het hebben van een kind heeft mijn eetprobleem opgelost. ik hunkerde er naar en dat maakte dat ik verdrietig werd en mijn grenzen overging.

alles valt nu op zijn plek. ik hoop dat ik in de toekomst niet nog meer problemen ga krijgen. maar in iedergeval weet ik:

dik zijn is geen keuze het is te complex om met een operatie op te lossen en de geestelijke hulpverlening heeft gefaald!

wees welkom om jouw verhaal te vertellen positief of negatief.

ik heb deze blog geschreven door dat ik een link  van vrouw op de facebook van mooie grote vrouwen heb geplaatst

voel je vrij jouw ervaringen te vertellen!

 

Advertenties